‘In deze periode waren wij er voor elkaar, dag in, dag uit, ziekenhuis in en ziekenhuis uit’

on

Monique v (55) verloor haar zus Sabine (48) aan kanker. ‘De meeste dagen bestonden uit ziekenhuisbezoeken, gesprekken over het leven en onze jeugd’

Begin van het einde

Het was 16 december 2015, een ijzige winterdag. Monique was thuis aan het werk, toen haar zus Sabine belde. “He Mick, ik heb holy moly kanker!” Zij voelde de grond onder zich vandaan zakken. Haar kleine zusje had kanker? “Ik kon het niet geloven, maar tegelijkertijd voelde ik een oerinstinct opkomen. Ik moest en zou mijn zusje redden.” Monique sprong haar auto in en is naar het Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis gereden. Dit is het Nederlandse kankerinstituut gevestigd in Amsterdam. “Hier begon onze laatste reis samen.”

In de auto belde Monique haar dochter om het vervelende nieuws te delen. Haar dochter is toen direct naar Luc toegegaan.

Sabine

“Mijn zus was een hele fascinerende vrouw, een echte levensgenieter. Zij hield van het leven en het leven van haar.” Sabine was een hardwerkende vrouw en alleenstaande moeder van de toentertijd zestienjarige Luc. In 2008 is Luc zijn vader overleden door een tragisch ongeluk, toen werd Sabine alleenstaande moeder.

Sabine was werkzaam als arbeidsbemiddelaar bij de gemeente van Haarlem. “Sabine genoot van de gezelligheid op kantoor en vooral van de vrijdagmiddagborrels.” Doordeweeks hield zij ervan om te sporten en een gezonde levensstijl na te streven. In totale tegenstelling hield zij ervan om in het weekend de bloemetjes buiten te zetten. Door samen met haar vriendinnen het café in te gaan. “Iets met een gezond balans?”

Kanker

Sabine had al een langere tijd last van pijn rondom haar bekken. Hiervoor is zij meerdere keren bij de huisarts geweest. “Het zou aan de overgang hebben gelegen of door het hardlopen komen.” Op een dag had Sabine zodanig last van haar bekken dat ze zich geen raad meer wist, toen hebben haar collega’s haar naar de spoedeisende hulp gebracht. Sabine is toen direct opgenomen en er hebben meerdere onderzoeken plaatsgevonden “Dit was 16 december, de dag waarop ik het telefoontje ontving.” Na de nodige onderzoeken werd er geconcludeerd dat Sabine nierkanker, longkanker en een bottumor in haar bekken had met volledige uitzaaiing. “Haar hele lichaam zat vol met kanker.”

Zussen

Door de ziekte van Sabine veranderde de relatie van de zussen opslag. “Van elkaar zelden zien naar elkaar dagelijks zien. Hoe zieker zij werd, hoe sterker onze band werd.” De zussen hebben veel nachten samen wakker gelegen en gehuild tot er geen tranen meer over waren. Om vervolgens samen hand-in-hand inslaap te vallen. Monique vond de nachten het ergst, daarin sliep zij onrustig en werd zij elke keer weer overspoeld door angst bij ieder geluidje. “Ik ging voor haar door het vuur, samen zouden wij deze ziekte overwinnen en het gewoon flikken om weer gezond te worden. In deze periode waren wij er voor elkaar, dag in, dag uit, ziekenhuis in en ziekenhuis uit.”

Behandeling

“Chemotherapie, bestralingen en immuuntherapie ze heeft het allemaal gehad.” De kanker werd als eerst behandeld met chemotherapie. “Deze medicijnen sloegen aan op de kanker, maar ook op haar hoofd. Hierdoor ontstond er vocht achter haar hersenen, door de hoeveelheid aan vocht ontstond er druk op de hersenen. Hierdoor raakte zij geestelijk in de war. Zo had ze geen perceptie van de werkelijkheid meer” Sabine moest hierdoor acuut stoppen met de medicijnen. “Chemotherapie was haar beste optie, maar dit was helaas niet mogelijk door de extreme bijwerkingen. Hiermee is de hoop op genezing bij ons verdwenen. Aan het begin van de chemotherapie is ons namelijk verteld dat dit vooralsnog de enige behandeling is waarmee genezing zou kunnen worden behaald.”

Na de beëindiging van de chemotherapie zijn de zussen samen in gesprek gegaan met Luc. Hierin hebben zij hem de situatie uitgelegd en gevraagd waar hij willen wonen, mocht zijn moeder komen te overlijden. “Luc heeft ervoor gekozen om dan bij mij te komen wonen en ik heb hem toen beloofd dat ik er altijd voor hem zal zijn.”

Na het afbreken van de chemotherapie is Sabine overgegaan op immuuntherapie. Dit is een vorm van behandeling waarbij de kankercellen worden vernietigd. Deze behandeling werkt niet direct op de tumor, dus is slechts levensverlengend. “Als deze behandeling zou aanslaan dan zou dit binnen 12 weken zijn, maar na 4 weken wilde ze hiermee stoppen, want ze wilde een ander medicijn. Ik vraag mij nog vaak af of de immuuntherapie zou hebben gewerkt.” Na het afbreken van de immuuntherapie is Sabine overgestapt op een nieuwe medicijn, helaas sloeg deze niet aan. “De kanker bleef groeien, maar er waren geen behandelingen meer over.”

Mooie tijd

Monique heeft ook mooie herinneringen aan deze donkere tijd overgehouden. “Dan was het weer tijd voor sterkere medicatie, waardoor ze is een soort trip terechtkwam. Ze was zo grappig, dat we allebei niet konden stoppen met lachen. Ze maakte allemaal gekke gezichtsuitdrukkingen en opmerkingen. Ook zijn we samen opzoek gegaan naar een mooie pruik. Om vervolgens alle gekke pruiken in de winkel te passen. Je begrijpt het wel twee zussen, lachen, gieren en brullen. De meeste dagen bestonden uit ziekenhuisbezoeken, gesprekken over het leven en onze jeugd.”

Verloren

“Ik liep de hospice binnen met mijn handen vol boodschappen toon ik Luc zag staan. Tranen liepen in overvloeden over zijn wangen en hij had een geschrokken blik. Ik realiseerde mij dat zijn moeder, mijn zusje overleden was. Ik liet de boodschappen uit mijn handen vallen en rende naar hem toe. Het enige wat ik kon doen was hem heel stevig vastpakken. Ik zei en dacht alleen maar: je bent niet alleen, wij zijn nu met zijn vieren één team. Vanaf dat moment was ik niet moeder van één, maar van twee”.

 

 

 

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *