Meer stress bij studenten

Het aantal studenten dat tegen een burn-out aanloopt of een burn-out krijgt groeit. Ik zie en spreek veel studenten die veel druk ervaren en daar psychische problemen aan overhouden. De toegenomen prestatiedruk en de zorg om alle schulden af te lossen zijn de grootste oorzaken. Studenten zitten in een kwetsbare levensfase en ervaren veel sneller angst, onzekerheid en krijgen sneller paniekaanvallen. Ze moeten een bindend studieadvies halen, zo snel mogelijk afstuderen, en veel aan hun cv werken om daarna aan een baan te komen.

Veel studenten herkennen bij zichzelf de psychische klachten niet, met alle gevolgen van dien. Uit verschillende onderzoeken die we hebben gehouden resulteerden de volgende cijfers: meer dan zeventig procent van de studenten geeft aan vaak tot zeer vaak druk te ervaren om te presteren, tweeëndertig procent heeft last van concentratieproblemen, bijna drieënvijftig procent kampt al met burn-outklachten en bij bijna negen procent is een risico aanwezig op het plegen van zelfmoord. Tijd dus voor het hoger onderwijs om nu in te grijpen. Het hoger onderwijs moet meer doen om de huidige studiestress te voorkomen.

Ten eerste, omdat een op de drie studenten een verhoogde kans op een burn-out heeft, blijkt uit het onderzoek van de Landelijke Studentenvakbond. Er is namelijk een kwantitatief probleem, onvoldoende psychologische studiebegeleiding. Steeds meer studenten hebben behoefte aan (psychologische) studiebegeleiding maar er zijn te weinig psychologen met als gevolg dat er ellenlange wachtlijsten komen of zijn. ‘De psychologen zijn niet aan te slepen’ aldus Cees Jansen, studentenhuisarts aan de Universiteit Twente. Daarnaast is er ook een kwalitatief probleem. De beschikbare studiebegeleiding verloopt gebrekkig door slechte communicatie. Studenten weten vaak niet dat het bestaat of hoe ze aan de juiste begeleiding moeten komen. De drempel voor studenten om psychologische hulp te vragen wordt daardoor steeds groter. Niet te vergeten dat er naast de mensen die al hulp zoeken ook thuis mensen op hun kamertje zitten weg te kwijnen.

Ten tweede is het hoger onderwijs er ook bij gebaat om studiestress te voorkomen. Wanneer ze dit niet doen, lopen ze het risico dat studenten stoppen met studeren. Onderwijsinstellingen moeten niet verwachten dat alle studenten excellent en nominaal kunnen afstuderen. Doordat onderwijsinstellingen zoveel verwachten stijgt de druk voor de studenten enorm. Ze moeten voldoende studiepunten halen, hebben vaak nog bijbaantjes om hun studie te financieren en willen ernaast nog een sociaal leven leiden. ‘Soms denk ik na over de studieschuld die ik al heb opgebouwd, het is beangstigend en bezorgt me nog meer stress’, vertelt Ashley van Driel, Nederlands student. De focus ligt niet op het welzijn van de studenten maar alleen nog maar op het presteren. Naar het welzijn van de student op intellectueel, fysiek, sociaal-emotioneel en moreel gebied wordt helemaal niet meer omgekeken. Een groot probleem, want door het gebrek aan welzijn van sommige studenten zijn ze wel genoodzaakt om te stoppen met studeren.

Desondanks wordt er gezegd door het ministerie dat het de primaire taak van het hoger onderwijs is om onderwijs te faciliteren en niet het voorkomen van studiestress. Het behalen van een diploma is waar het hoger onderwijs voor dient. Als onderwijsinstellingen dat zo zien, hadden ze wel het BSA af geschaft om op die manier studiestress te voorkomen.

Ik ben van mening dat het hoger onderwijs méér moet zijn dan alleen studenten een diploma te verschaffen. Het hoger onderwijs is verantwoordelijk om betrokken te zijn bij hun studenten. Mogelijkheden zijn: een betere begeleiding tijdens de eerste weken van de nieuwe studie, vroegere signalering van burn-out en professionalisering van docent. Daarnaast helpt betrokkenheid om de drempel voor studenten om hulp te vragen te verlagen. Het hoger onderwijs hoort van elke studenten zijn of haar situatie te weten. Zodat ook de studenten die beweren dat het goed met ze gaat de juiste aandacht en hulp krijgen.

Dus ik hoop dat het hoger onderwijs en betrokken in actie komen en op zoek gaan naar structurele oplossingen. Dan zijn alle onderzoeken en al de aandacht niet voor niks geweest. De cijfers zijn schokkend genoeg, tijd om nu maatregelen te nemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *