De impact van fast fashion

Fast fashion. Weer zo’n onderwerp waarvan we weten dat het slecht is, maar het toch blijven doen. Niemand heeft wekelijks een nieuwe outfit nodig, maar toch lopen we elke week opnieuw door de winkelstraten en blijven we voor de beste, goedkoopste deals kiezen. Naast de negatieve impact op het milieu, heeft deze industrie ook een menselijke keerzijde. Misschien weet jij al precies wat er achter de schermen gebeurt, of misschien is dit wel de eerste keer dat je over het onderwerp leest, ik hoop dat je aan het einde van dit artikel je fashion keuzes beter zal gaan overwegen. We kunnen veel beter. Er zijn steeds meer alternatieven beschikbaar en er zijn steeds meer merken die laten zien dat het wél op een eerlijke en milieuvriendelijke manier kan. Ik hoop dat we in de toekomst hierop terug kunnen kijken en denken “Hoe hebben we het zo ver laten komen?”.

– Illustraties door Angelique Janssen –

Hoofdstuk 1: Reality-check

Ongeveer twintig jaar geleden maakte de mode-industrie een grote ontwikkeling mee. Kleding werd opeens veel goedkoper en trends werden binnen no time gekopieerd vanaf de runway. Shoppen werd een soort hobby. Nu domineren fast fashion ketens als Primark, H&M en Zara onze winkelstraten en een leven zonder online shoppen is bijna niet meer voor te stellen. Maar wat is fast fashion nou precies? En wat voor effecten heeft het op onze aarde? En op de mensen die deze kleding maken?

In 2013 kreeg de wereld een reality-check toen kledingfabriek Rana Plaza in Bangladesh instortte, waarbij er meer dan 1100 arbeiders het leven lieten en ongeveer 2500 anderen verwond raakten, waaronder voornamelijk vrouwen en meisjes. Consumenten begonnen toen voor het eerst vragen te stellen over de omstandigheden waarin deze vrouwen werkten. Wat zijn de echte, menselijke kosten achter onze €5 t-shirts?

Onder fast fashion verstaan we goedkope kleding die on trend zijn, geïnspireerd door kledingstukken op de runways of die gedragen worden door celebrities. Deze trends worden vervolgens zo snel mogelijk gekopieerd en tegen zeer lage kosten geproduceerd. Dat zorgt ervoor dat het zo snel en goedkoop mogelijk bij ons in de winkels ligt.

Hier zijn een aantal eenvoudige manieren waaraan je fast fashion merken kunt herkennen:

  • Honderden of duizenden nieuwe stijlen die om de paar weken in de winkels liggen of online komen
  • Prijzen die te mooi zijn om waar te zijn
  • Kleding die na een paar keer dragen er al niet meer mooi uitziet

Ben je benieuwd om te weten waar je op dit moment staat met je mode-beslissingen? Bekijk deze quizzen om te zien hoe duurzaam je nu al winkelt en waar er ruimte is voor verbetering:

The Fair Fashion Quiz & How your shopping style affects the environment


Hoofdstuk 2: “Je kunt de komende trends van Parijs en New York voorspellen door naar de kleur van de rivieren in Bangladesh te kijken.”

Spelende kinderen die op hun blote voeten rondrennen, met chemisch afvalwater die tussen hun tenen klotsen. Mannen die de hele dag in baden met chemische kleurstoffen staan te werken, zonder enige vorm van bescherming voor hun huid of luchtwegen. Koeienhuiden die met sterke chemische stoffen bewerkt worden tot leer, door mannen met ontblote bovenlichamen. Paars afvalwater dat vanuit de fabrieken in de rivieren terechtkomt. Dit is de duistere realiteit van de fast fashion industrie waar goedkope kleding onze planeet aan het vernietigen is. Allemaal omdat we zo snel mogelijk de nieuwste trends willen dragen en weigeren meer te betalen voor de kleding die we dagelijks dragen en liefhebben.

De mode-industrie is momenteel de op een na meest vervuilende industrie ter wereld, na de olie-industrie. Dat vond ik zelf best schokkend om te horen. Van het verzamelen van materialen zoals katoen, tot de verwerking van de stoffen, het verven en behandelen van de kledingstukken. Maar ook het proces dat plaatsvindt nadat de kledingstukken zijn gemaakt en gebruikt. Bergen textielafval kunnen wel tientallen jaren blijven liggen voordat het vergaat, tenzij het meteen wordt verbrand (wat trouwens net zo vervuilend is).

In de serie Genaaid van NPO3 krijgen vijf beginnende modeontwerpers een kijkje achter de schermen en gaan ze zelf ervaren hoe het nu in de kledingindustrie eraan toe gaat. Tijdens hun confronterende reis naar Myanmar, beleven ze de schaduwkant van de mode-industrie. Ze lopen mee in bijna alle processen, van het plukken van katoen tot het werk als naaister in een sweatshop en ze krijgen zelfs een kijkje in een leerlooierij.

Klik hier om de zes aflevering van Genaaid te bekijken.

Watervervuiling

Het verven van kledingstoffen is een van de meest vervuilende processen tijdens de productie van een kledingstuk. Laten we de Ganges rivier in India als voorbeeld nemen. De iconische, historische en religieuze waterweg is nu een dode rivier. Overtollige verf en kleurstoffen uit de fabrieken worden afgevoerd naar deze rivier, waar een half miljard mensen elke dag op vertrouwen. Rivieren zouden zichzelf kunnen regenereren, maar er wordt gezegd dat de Ganges zo vervuild is, dat het zichzelf niet meer kan redden.

Een groot percentage van alle kleding die ooit gemaakt is, is gekleurd. Hiervoor worden heel veel giftige, chemische kleurstoffen gebruikt. Onderzoeken hebben aangetoond dat deze chemicaliën zelfs zo ver zijn gevonden als de Noordpool. Soortgelijke gifstoffen zijn gevonden in ijsberen, die duizenden kilometers ver weg zijn van deze fabrieken. Als ijsberen giftig water hebben, hebben wij dat ook.


Naast de chemicaliën die worden gebruikt om de kleding te kleuren, gebruikt het verven ook een extreme hoeveelheid water. Laten we zeggen dat we ongeveer 100 liter water per dag gebruiken om onze vaat te wassen, te douchen, onze toiletten door te spoelen en water te drinken. Voor de productie van één spijkerbroek is ongeveer 7500 liter water nodig. Dat is twintig dagen van ons watergebruik, wat gebruikt wordt voor het maken van één spijkerbroek. Bedenk nu eens hoeveel paar spijkerbroeken er in je kast liggen, hoeveel paar spijkerbroeken je in de winkels ziet liggen, hoeveel paar spijkerbroeken je vrienden thuis hebben. Vijftien miljoen paar spijkerbroeken worden alleen al in Nederland jaarlijks verkocht. Bedenk nu hoeveel water er nodig is voor de productie van al die spijkerbroeken. Al dat water wordt uit rivieren, meren en ondergrondse waterreserves gehaald, wat uiteindelijk leidt tot extreme watertekorten voor de lokale gemeenschappen en de natuur in het gebied.

 

Bergen textielafval

In de afgelopen 15 jaar is de kledingproductie ongeveer verdubbeld. In diezelfde tijd, is het aantal keren dat een kledingstuk wordt gedragen met 36% afgenomen. Steeds meer kleding wordt dus sneller weggegooid.

Alleen al in de VS wordt het equivalent van één vuilniswagen textiel elke seconde naar een stortplaats gebracht. Bergen kleding nemen hectares land in Bangladesh en India over. Wanneer kleding op zo’n stortplaats belandt, kan het jaren duren voordat deze vergaat. Je favoriete sport bh en yogalegging? Die zijn waarschijnlijk gemaakt van lycra, en dat kan 20 tot 200 jaar duren om volledig te vergaan. Een zwarte panty die je in de herfst onder een rokje draagt? Die zullen over 30 jaar nog steeds ergens op een stortplaats liggen. Terwijl kleding aan het vergaan is, laten ze giftige chemicaliën en kleurstoffen achter, die de bodem en het grondwater aantasten.


“Waarom blijven we voor de goedkoopste producten kiezen, als de gevolgen ons toch duur komen te staan?”


Milieuvriendelijke alternatieven

Om wat positieve ideeën op te wekken over wat er mogelijk is en wat sommige alternatieven zijn om de milieueffecten te minimaliseren, gaan we kijken naar de vier meest voorkomende materialen en de milieuvriendelijke alternatieven hiervan.

Biologisch katoen

Biologisch katoen wordt op een natuurlijke manier geteeld en dus zonder het gebruik van synthetische chemicaliën zoals meststoffen of pesticiden. Het is een zachter alternatief en gaat ook nog eens langer mee. Het belangrijkste voordeel is dat het beter is voor ons ecosysteem. Er wordt minder waterverspilling veroorzaakt, er is minder vervuiling van land door chemicaliën en er wordt een veiligere werkomgeving gecreëerd voor de katoenboeren.

Natuurlijke kleurstoffen

De volgende stap in het productieproces is het verven van de kledingstoffen. Zoals eerder vermeld, wordt dit meestal gedaan met chemische kleurstoffen. Het duurzame alternatief is om kleding te verven door middel van natuurlijke ingrediënten zoals fruit, planten, groenten en zelfs stukken hout, die aan kokend water worden toegevoegd. Kledingstoffen worden vervolgens in hete thee-baden geweekt en de kleur sijpelt vanzelf in het kledingstuk. Dit proces is veel beter voor het milieu en bovenal voor de mensen die met deze natuurlijke kleurstoffen werken. Het is waarschijnlijk zelfs aangenaam (zie je het al voor je? Een gigantisch thee-bad vol met bloemen?!)

Echt leer vs. Kunstleer vs. Duurzame alternatieven

Als je veel waarde hecht aan dierenwelzijn, blijf je waarschijnlijk uit de buurt van echt leer. Maar, leer is meestal wel een bijproduct van de vleesindustrie. Naast het feit dat de leerindustrie het dierenwelzijn aantast, heeft het ook een groot impact op het milieu; leer moet bewerkt worden (dit is het proces van het klaarmaken van de huid, dus het gezicht en de ‘lelijke delen’ eraf afsnijden, in chemicaliën laten weken, de haren eraf schrobben – zal ik nog even doorgaan?) en verwerken totdat het zacht wordt.

Maar dan is kunstleer toch een goed alternatief? Gebruikelijke kunstleer – beter bekend als polyurethaan-leer, is de stof die meestal door fast fashion merken wordt gebruikt in faux ‘leren’ jassen. Deze stof is gebaseerd op petroleum, en ja je raadt het al, het is absoluut slecht voor onze aarde. Kunstleer op basis van petroleum is dus niet beter voor het milieu dan echt leer, het is in principe net zo vervuilend. Nu zijn dit gelukkig niet meer de enige twee opties, er komen steeds meer duurzame alternatieven op de markt.

De twee populairste alternatieven zijn Piñatex en Mylo. Piñatex is gemaakt van de vezels van ananasbladeren. Het afval van ananasoogsten wordt dus hergebruikt, omdat de bladeren meestal toch niet nodig zijn — wat dus minimaal effect heeft op het milieu. Mylo is gemaakt van de wortelstructuur van paddenstoelen. Het kan in een laboratorium gemaakt worden en het materiaal is biologisch afbreekbaar.

Synthetische stoffen

Synthetische stoffen als nylon en polyester zijn gemaakt van plastic en leiden tot een ander welbekend milieuprobleem – microplastics. Niet alleen plastic zakken, flessen en rietjes zijn verantwoordelijk voor microplastics, kledingstukken worden ook gemaakt met plastic stoffen die uiteindelijk in onze oceanen belanden. Deze microplastics komen via onze wasmachines in de zee terecht, tijdens het wassen van onze kleding.

Wanneer je kleding met synthetische vezels wast, komen kleine strengen van je trui (die polyester of acryl bevatten) in het water terecht. Omdat deze strengen zo dun en klein zijn, kunnen de filters in onze systemen het niet opvangen voordat ze het maritieme leven bereiken. Eenmaal in de zee belandt, wordt het geconsumeerd door plankton, dat vervolgens wordt opgegeten door krabben, die vervolgens worden gegeten door vis en uiteindelijk door ons. Dat klopt, de synthetische vezels in je trui zouden uiteindelijk ook in je sushi terecht kunnen komen.

Om dit te vermijden, zou je ervoor kunnen kiezen om volledig over te schakelen op natuurlijke materialen zoals katoen, hennep, wol of zijde of in ieder geval minder synthetische kleding te kopen. Als je al in het bezit bent van kleding die synthetische stoffen bevat, kan je deze wassen in een speciale waszak die de vezels opvangt (ook interessant om te zien hoe veel dat dan zijn!) of probeer die kledingstukken minder vaak te wassen.

Wil je nog meer weten over het effect van synthetische stoffen? Vox legt het duidelijk uit in dit filmpje:


Hoofdstuk 3: “Who made my clothes?”

Tijdens het productieproces komen er veel verschillende mensen in contact met onze kleding voordat het uiteindelijk in de winkels hangt. Het is dus te verwachten dat fast fashion ook een menselijke keerzijde heeft.

Mensenrechten en veiligheid

Veel beroepen in de fast fashion industrie worden uitgevoerd in ontwikkelingslanden waar de lonen erg laag zijn. Vanaf het begin van het proces, zoals de katoenplukkers en de leerlooiers tot aan de kledingarbeiders die het eindproduct in elkaar naaien. Het grootste deel van deze mensen werken in omstandigheden die als onmenselijk kunnen worden beschouwd. In sommige gevallen kun je zelfs spreken van moderne slavernij.

Gedwongen arbeid, kinderarbeid, seksuele intimidatie en gevaarlijke arbeidsomstandigheden komen heel vaak voor in het dagelijkse leven van een kledingarbeider. Voornamelijk in sweatshops hebben vrouwelijke arbeiders hier last van. Ze werken lange dagen, vaak tien tot vijftien uur op een dag, in ruimtes die niet goed geventileerd zijn en waar ze veel te dicht op elkaar moeten werken. Ze mogen maar één of twee keer per dag naar de wc, vanwege het hoge tempo in de productielijn.

De indrukwekkende Netflix documentaire “The True Cost” geeft een kijkje in de effecten van fast fashion, maar vooral in het leven van kledingarbeiders. Ze laten zien hoe erg de werkers en het milieu lijden onder de effecten van fast fashion. Het is een confronterende, heftige en leerzame documentaire.

Gezondheid

Vanwege de lange werkdagen en de zware omstandigheden waarin ze werken, wordt hun gezondheid ook aangetast. Zoals eerder benoemd, zijn de katoen- en leerindustrie een van de gevaarlijkste omgevingen voor de gezondheid van een arbeider, vanwege de chemicaliën en het gebrek aan bescherming. Veel werknemers in de industrie lijden aan luchtwegenproblemen en de blootstelling aan bepaalde chemische stoffen kan in het ergste geval zelfs leiden tot kanker.

Kledingarbeiders die in sweatshops werken om het eindproduct in elkaar te naaien, werken lange diensten met een gebrek aan ventilatie, stress en blootstelling aan chemische lijm. Fysieke uitputting en intense werkritmes kunnen veel invloed hebben op de gezondheid en het fysieke welzijn van een arbeider.

Een eerlijk loon

Naast alle omstandigheden die hierboven omschreven zijn, krijgen de werknemers ook nog eens het minimumloon uitbetaald, of in de meeste gevallen zelfs nog minder. Het is niet genoeg om hun dagelijkse, wekelijkse of maandelijkse kosten te dekken. Sommige mensen zullen zich dan afvragen: ‘Als de werkomstandigheden zo slecht zijn en de lonen zo laag zijn, waarom kiezen ze er dan nog steeds voor om in deze industrie te werken?’. Dit komt doordat er in ontwikkelingslanden niet veel andere werkmogelijkheden zijn voor vrouwen. Een baan in de textielindustrie is dan wel beter dan een zware baan waar je de hele dag met natuursteen moet werken, of in een huishouden als dienstmeisje, omdat je dan het risico loopt om lastiggevallen te worden als meisje. Het hangt erg af van de lokale situatie en de mogelijkheden voor vrouwen om een goedbetaalde baan te vinden.

Het grote probleem van de fast fashion industrie is dat de consument deze praktijken in stand houdt. In een onderzoek uitgevoerd door Fashion Revolution, bleek dat als wij als consument slechts €1.57 meer per shirt betalen, een kledingarbeider een leefbaar loon zou kunnen verdienen. Helaas concurreren veel merken met elkaar om hun prijzen zo laag mogelijk te houden, waardoor de fabrieken en werknemers onder druk worden gezet.

Wil je meer weten over de arbeidsomstandigheden in de fashion industrie? Bekijk dan hier het e-book van Fashion Revolution.

Ik, als vrouw, kan niet geloven dat we dit in onze moderne tijd nog met andere vrouwen doen. Wij zijn tegenwoordig sterke, moderne vrouwen, die vóór vrouwenemancipatie zijn. We willen het vrouw-zijn vieren en ook het feminisme omarmen. Maar onze interesses ligt toch bij ons eigen imago. Wat we voor onszelf kopen om ons imago te voeden, is belangrijker geworden dan het welzijn van andere vrouwen, degenen die onze kleding maken.

Door je af te vragen wie jouw kleding maakt, kunnen we streven naar meer transparantie in de mode-industrie. De organisatie Fashion Revolution heeft op socialemedia een beweging gestart, waar je een foto kunt plaatsen met het label van een kledingstuk. Je kunt dan aan merken vragen wie jouw kledingstuk heeft gemaakt en gebruik maken van de hashtag #whomademyclothes. Sommige merken zijn al naar voren gekomen en hebben verhalen en foto’s gedeeld van de arbeiders achter de kledingstukken. Nu kunnen we daadwerkelijk de gezichten achter ons kleding zien, iets waar we meestal niet bij stilstaan.


Hoofdstuk 4: “Maar ik kan echt niet zonder de Zara!”

Terwijl ik de afgelopen weken onderzoek heb gedaan naar dit onderwerp, sprak ik af en toe met een paar vriendinnen over het hele fast fashion fenomeen. Ik merkte dat ze bijna allemaal dezelfde vragen hadden. Ik heb deze allemaal verzameld en ga ze nu beantwoorden, in de hoop jouw laatste twijfels te kunnen overwinnen.

‘Ik vind het een belangrijk onderwerp en vind de informatie schokkend, maar ik ben een student en heb dus niet genoeg geld om te besteden aan alternatieven. Het is te duur voor mij. Ik kan niet anders.’

Onze ouders en grootouders groeiden op in een wereld zonder fast fashion. Ze hadden vroeger niet de mogelijkheid of noodzaak om goedkope kleding te kopen, en überhaupt niet zo vaak. Toch zijn ze er in geslaagd om tijdens hun jeugd goed gekleed door het leven te gaan. Ze zijn waarschijnlijk minder vaak per jaar gaan winkelen en hebben tijdens het shoppen beter geïnformeerde keuzes gemaakt. Ze gaven iets meer geld uit aan kledingstukken die langer mee konden en lieten hun kleding repareren of aanpassen als het niet meer goed zat.

Tegenwoordig leven we in een wereld waar fast fashion de norm is geworden. Vroeger kochten we namelijk echt niet zo veel. Fast fashion is aan ons gepresenteerd als iets dat wij nodig hebben en dat het ons recht is om goedkope kleding te kunnen kopen, want wat als mensen er niet genoeg geld voor hebben?

Als je de prijs per gebruik zou berekenen, kom je nog goedkoper uit als je kleding van echte kwaliteit koopt, niet alleen omdat deze langer meegaan, maar ook omdat je ze langer wilt bewaren. Bovendien zijn mensen die bij fast fashion winkels shoppen, sneller geneigd om vaker te gaan shoppen. Als je op een zaterdagmiddag door een winkelstraat loopt, zie je mensen met hun handen vol Primark en Zara zakken. Zijn dit allemaal mensen die niet genoeg geld over hebben om elke zaterdag aan kleding te besteden? De perceptie dat alternatieven duurder zijn, is dus over het algemeen niet waar.

Alternatieven voor fast fashion hoeven bovendien niet altijd duur te zijn. Tweedehands kleding kopen bij vintage winkels zoals de Episode, zijn meestal rond dezelfde prijs als in fast fashion winkels. De kleding die je in dit soort winkels vindt, hebben al de houdbaarheidstest doorstaan en zijn dus ook van sterke kwaliteit! Een toffe vintage denim jas van Levi’s, waar je nog jaren van zal genieten, die niemand anders heeft, en voor maar €25! Een totale win-win-win situatie.

Oh en trouwens, terwijl ik dit schrijf, ben ik momenteel ook zelf een student. Het is dus echt wel te doen 😉

 ‘Ik ben klaar om de eerste stappen te zetten. Waar moet ik op letten bij het maken van keuzes tijdens het shoppen?’

Voel je vooral niet overweldigd wanneer je de eerste stappen gaat nemen! Dat je ervoor hebt besloten om fast fashion los te laten is al de belangrijkste mind change. Je hoeft geen lijstje bij je te houden om te onthouden welke merken goed of slecht zijn, en je hoeft ook niet twintig verschillende stoffen en materialen uit je hoofd te onthouden. De eerste stap is om gewoon minder te kopen. Mijn persoonlijke ervaring is dat ik erg abrupt ben gestopt met het kopen van fast fashion. Ik zag het eerst als een soort uitdaging. “Hoe lang kan ik het volhouden zonder iets te kopen in de Zara?” Toen ik daarna hoorde wat er allemaal achter de schermen gebeurde, kon ik niet meer met een goed gevoel deze winkels binnenstappen. Ik kon ze niet meer ondersteunen, zolang ze deze praktijken in stand hielden. Vanaf dat moment beloofde ik mezelf dat ik nooit meer bij een fast fashion winkel zou winkelen. Ik heb me ook afgemeld voor hun nieuwsbrieven en loop eigenlijk nooit meer naar binnen. Als je er eenmaal niet meer mee in contact komt, dan vergeet je bijna dat het bestaat.  

En geloof het of niet, deze beslissing heeft me behoorlijk wat geld bespaard! Ik liep vaak de Zara in om gewoon wat tijd te doden en verliet de winkel meestal met wat impulsieve aankopen. Maar nu ga ik alleen naar de winkels als ik specifiek op zoek ben naar iets. Het nemen van deze beslissing heeft de manier waarop ik nu met kleding omga ook echt veranderd.

Een vrij gemakkelijke tip is, als het prijskaartje té goedkoop is, dan is het te mooi om waar te zijn. Iemand anders betaalt dan hier de (menselijke) prijs voor. Als een nieuwe t-shirt maar vier euro kost, klopt er iets niet. Dit is gewoon common sense.

In een podcast van Deliciously Ella komt Livia Firth aan het woord. Zij is de producent achter de indrukwekkende documentaire “The True Cost”. Een hele interessante podcast als je meer wil weten over het onderwerp en nog die laatste push nodig hebt om echt stappen te gaan zetten.


Hoofdstuk 5: Opnieuw de connectie met je kleding vinden

Met de komst van fast fashion zijn we onbewust onze connectie met kleding kwijtgeraakt. Sommigen van jullie zullen zich misschien zelfs afvragen, welke connectie? De manier waarop we fast fashion zien als iets snel, gemakkelijk en wegwerpbaar is de grootste oorzaak waarom mensen blijven kopen.

Het is zo gemakkelijk voor ons gemaakt dat we niet eens (of nauwelijks) moeite hoeven te doen om iets te kopen. Is dit de beste deal die ik kan vinden? Is er een kortingscode die ik online kan gebruiken? Zijn er gratis verzendkosten? We zijn verwend door hoe gemakkelijk het winkelen voor ons nu is gemaakt. We willen niet te veel tijd of moeite steken in het vinden van de kleding die wij dagelijks gebruiken. Maar wanneer hechten we dan echt waarde aan iets? Wanneer voel je echt een connectie met een kledingstuk? Misschien als je er een tijdje voor hebt gespaard, er hard voor hebt gewerkt of een lange tijd ervan hebt gedroomd.

Kleine neurotransmitters in onze hersenen geven veel dopamine af als we ‘een goede deal’ vinden of wekelijks een nieuw item kunnen kopen. Niet het item zelf, maar puur het idee van iets nieuws of een goede deal is wat ons zo gelukkig maakt en dat gevoel in onze hersenen triggert. Het is alsof je fastfood eet; een enorme hunkering, lage prijs, snel verbruikt en dan – ontevredenheid.

Ben je benieuwd naar wat  fast fashion nog meer met onze hersenen doet, bekijk dan dit artikel van Well & Good.

Manieren om je favoriete items wat extra liefde te geven

Top, nu weet je hoe jij je kast moet vullen met waardevolle kledingstukken! Nu is het tijd om er heel lang van te genieten! 

Is er iets kapot? Of zit het gewoon niet mooi meer?

Breng het naar een kleermaker om het te (ver)maken of laat het mooi op maat maken.

Geef thuis wat extra liefde aan je items

Gebruik wasmiddel die lekker ruikt. Plaats zakjes met gedroogde lavendelstengels in je kledingkast. Spuit je favoriete parfum over je kleding heen. Investeer in een mooie set hangers die je kleding niet beschadigen en je kast georganiseerd houdt.

Na het dragen van je items…

Breng je winter- of herfstjas naar de stomerij nadat je deze voor een heel seizoen hebt gedragen of breng ‘m juist net voordat je weer van plan bent om het te gaan dragen.


Hoofdstuk 6: Merken die het wél goed doen

Ben je klaar voor de zoektocht naar nieuwe duurzame en ethische merken die handelen volgens jouw nieuwe waarden? Bekijk dan deze lijst met merken die het wél goed doen!

Everlane

Dit is een van de eerste merken die ik tegenwam toen ik twee jaar geleden voor het eerst duurzame mode ontdekte. Toen werden onderwerpen als duurzaamheid, ethische processen en veganisme nog gezien als iets saai, uncool en vooral veel te duur. Everlane is de voorloper van duurzame mode geweest en draait om transparantie als het gaat om hun productie. ‘That’s why we partner with the best, ethical factories around the world. Source only the finest materials. And share those stories with you — down to the true cost of every product we maken. It’s a new way of doing things. We call it Radical Transparency.’

https://www.everlane.com/

Reformation

Laat dat beeld los dat ethische en duurzame kleding saai is! Reformation wordt gedragen door celebs als Bella Hadid, Kaia Gerber, Emily Ratajkowski, Taylor Hill en Emma Watson. Reformation creëert vrouwelijke silhouetten die nu on trend zijn. Reformation is begonnen in LA en maakt gebruik van duurzame en gerecyclede stoffen onder eerlijke loonomstandigheden. Elk item op de site geeft inzicht in de ecologische voetafdruk en ook waar het item is gemaakt. Absoluut een merk om in de gaten te houden!

https://www.thereformation.com/

The Confidante Spirits

Toch meer op zoek naar een flowy, relaxte look? De Confidante Spirits is een vrij jong merk dat zich richt op de connectie tussen jou en je kledingstuk. Al hun kleding is ethisch gemaakt op Bali met goede werkomstandigheden en sommige stukken kunnen ook op verschillende manieren gedragen worden. Veel van hun tops en bottoms kunnen achterstevoren worden gedragen of op verschillende manieren worden vastgebonden om je outfit een compleet nieuwe look te geven, wat meer waarde voor je geld betekent!

https://theconfidantespirits.com/

Patagonia

Zoals eerder benoemd, worden de meeste stoffen die worden gebruikt in fitnesskleding, zoals polyester en nylon, niet als milieuvriendelijk beschouwd. Dit maakt het moeilijk om fitnesskleding te vinden, want een uur lang zweten in een katoenen legging lijkt mij niet per se aangenaam. Patagonia wilde dit probleem aanpakken. Zij werken met gerecyclede materialen en met Fair Trade gecertificeerde fabrieken over de hele wereld.

https://www.patagonia.com/home/

Boyish Jeans

Het proces van jeans maken is erg vervuilend en vereist veel water. Boyish Jeans heeft ervoor gekozen om dit probleem aan te pakken en produceert nu jeans op een milieuvriendelijke manier. Ze gebruiken ongeveer ⅓ van de hoeveelheid water van gewone denim en ze recyclen al hun water zodat er verder geen water wordt vervuild. Ze kopen ook veel van hun stoffen uit dode voorraad om ze zoveel mogelijk te hergebruiken. Momenteel wordt 20% van hun producten gemaakt van deadstock / vintage stoffen.

https://boyish-jeans.com/

Veja Shoes

Veja is Braziliaans voor “kijk”. Zij willen dat je als consument voorbij de sneakers kijkt. Hoe zijn VEJA’s gemaakt? Hoeveel worden hun werknemers betaald? Wat voor chemicaliën worden gebruikt in een paar Veja-sneakers? Op hun site kun je hun project verkennen en alles over hun processen lezen. Op elke productpagina staat ook een beschrijving van de soorten materialen die in de schoenen zijn gebruikt en waar deze zijn gemaakt.

https://www.veja-store.com/en/


Hoofdstuk 7: Nu zelf aan de slag.

Ik geloof dat we een positieve verandering kunnen maken als we allemaal even de tijd nemen om anders over mode na te gaan denken. Streven naar een schonere, veiligere, eerlijkere, transparantere en meer verantwoordelijke mode- en textielindustrie. Mode zou een kracht voor het goede moeten zijn, een industrie die mensen, het milieu, creativiteit en winst in gelijke mate waardeert.

Nu is het tijd voor jou om de wereld in te gaan en deze nieuwe kennis met je mee te nemen! Het fast fashion systeem moet veranderen en dat begint allemaal met de keuzes die wij als consumenten maken. Wees nieuwsgierig, ontdek en doe iets waar jij volledig achter staat!

Twijfel je nog over een merk? Check dan de volgende website:

Good On You

Good On You heeft een interessante reeks artikelen waar ze verschillende merken analyseren op transparantie, hun impact op het milieu, arbeidsomstandigheden en dierenwelzijn. Heb je niet veel tijd om het allemaal te lezen? Onderaan elk artikel geven ze alle merken een eenvoudige rating.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *